|
Komponowanie obrazu
|
Najlnowsze aparatySony Alpha 900 Jest to pierwsza lustrzanka cyfrowa wyposa?ona w matryc? pe?noklatkow? oraz stabilizacj? obrazu. Posiada niesamowit? rozdzielczo?? 24.6 megapiksela. Canon EOS 1Ds Mark III Canon oferuj? matryc? o wielko?ci pe?nej klatki oraz rozdzielczo?ci 21 megapikseli. Pomimo tak ogromnej wielko?ci zdj?cia, z 2 procesorami DIGIC III mo?liwe jest robienie zdj?? w serii z pr?dko?ci? 5kl/s. Nikon D3xZaawansowana lustrzanka pe?noklatkowa firmy Nikon. Posiadaja matryc? o rozdzielczo?ci ponad 24mln pikseli. Pr?dko?? zdj?? seryjnych, do 7kl/s oraz wysokie czu?o?ci do 6400.Go?cimyOdwiedza nas 14 gości |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Analogicznie do techniki opisanej na poprzednich stronach mo?na dokona? prób utworzenia obrazu wy??cznie z walorów najciemniejszych i czarnych, plus - dla podkre?lenia sugestywno?ci - male?ki akcent bia?y. Najcz??ciej widuje si? t? technik? wykonane portrety górników z kopalni w?gla, fotografowanych przy pracy. Nie b?dzie obrazem low-key powi?kszenie zwyczajne, zbyt d?ugo na?wietlane pod powi?kszalnikiem i tym sposobem przeczernione. 
Pisali?my o tym, ze na normalny czarno-bia?y obraz fotograficzny sk?ada si? oko?o 30 pó?tonów, nazywanych przez nas walorami, od bia?ego poprzez prawie bia?y, jasnoszary, szary i tak dalej - az do prawie czarnego i czarnego. Obraz, który zostanie ?wiadomie zbudowany z waloru bia?ego i tylko kilku najja?niejszych walorów szaro?ci zwie si? z angielska high-key. Cechuje go bardzo delikatny, subtelny jasny rysunek, podkre?lony dla wzmocnienia sugestywno?ci ma?ym akcentem ciemnym. Technika ta wymaga staranno?ci w pracy i niekiedy d?ugich prób. Nie jest obrazem high-key powi?kszenie trzymane w wywo?ywaczu krótko, poni?ej przepisanej normy, i szybko przeniesione do utrwalacza. B?dzie to jedynie ?le wywo?any obraz, nieudolnie udaj?cy high-key.
Wykonanie obrazu fotograficznego tylko w dwóch walorach: bia?ym i czarnym jest najmniej skomplikowanym i najbardziej prostym zabiegiern pozwalaj?cym na eksperymentowanie i syntetyzowanie. Niektórzy teoretycy nazywaj? t? technik? grafizacj?, inni zaliczaj? j? do technik tonoroz-dzielczych. Jedna i druga nazwa nie wydaje si? odpowiednia. Pierwsza by?aby ?wiadomym upodobnieniem fotografii do grafiki, czego z zasady nie pochwalamy. Nie jest to tez metoda tonorozdzielcza, raczej "tono-likwiduj?ca".
Mówi si?, ?e obiektyw fotograficzny jest gadatliwy. Tatu?, fotografuj?cy sw? pociech? karmi?c? na rynku go??bie, z ca?? pewno?ci? odnajdzie po wywo?aniu filmu na swym obrazie mnóstwo niepotrzebnych szczegó?ów, takich jak przypadkowi przechodnie, samochody, obce osoby wygl?daj?ce z okien s?siedniej kamienicy. A wszak?e nie fotografuje si? w lewo i w prawo na o?lep. Fotograf stara si? wybiera? z otaczaj?cego ?wiata tylko te szczegó?y, które go w danej chwili interesuj?. Wszak?e psychologia naszego widzenia, wzoruj?c si? na porz?dku panuj?cym w naturze, domaga si? jakiego? ?adu w tworzonym i ogl?danym wizerunku. Nie wystarczy wi?c sfotografowa?. Trzeba pó?niej, g?ównie podczas pracy w ciemni, zdj?cie odpowiednio uporz?dkowa?. W pierwszym rz?dzie b?dzie to odrzucenie zb?dnych, uwiecznionych na negatywie elementów, w?a?ciwe zorganizowanie tre?ci, skoncentrowanie uwagi na najwa?niejszym - zdaniem autora - szczególe.
Pierwsz? czynno?ci?, podczas której fotoamator - jak gdyby mimo woli - przyst?puje do komponowania, jest obserwowanie upatrzonego tematu przez celownik. Dotyczy to zw?aszcza posiadaczy kamer ma?oobrazkowych. Fotografuj?c, musz? oni - chc?c czy nie chc?c - dokona? wyboru pomi?dzy ustawieniem kamery w pionie lub w poziomie. Pocz?tkuj?cy amatorzy post?puj? przy tym do?? zabawnie, przekr?caj?c kamer? nie tylko o 90°, ale niekiedy o ca?e 180°, co przysparza im pó?niejszych k?opotów przy opracowywaniu powi?ksze? w ciemni (niektóre obrazki (klatki) uka?? si? na desce monta?owej aparatu do powi?ksze? do góry nogami).
Brzydki to wyraz "kadrowanie", a przyw?drowa? do fotografii nie wiadomo dlaczego z filmu, gdzie kadrem nazywaj? to, co mie?ci si? na "klatce" filmu. "S?ownik wyrazów obcych" PWN okre?la, i? kadr, to "zdj?cie fotograficzne (tak!) stanowi?ce cz??? sk?adow? ta?my filmowej, przeznaczonej do wy?wietlania na ekranie projekcyjnym". Jako drugie wyja?nienie s?ownik podaje: "skomponowany plastycznie obraz filmowy". "Skadrowa?" - to w gwarze fotografów znaczy: tak przyci?? prostok?t, by pozostawi? w nim tylko to co najwa?niejsze, najlepsze, najw?a?ciwsze. Niekiedy u?ywa si? dla tej czynno?ci nazwy "fragmentowanie". Poj?cie to czeka na zlitowanie si? jakiego? ?yczliwego j?zykoznawcy. Mówimy wi?c z konieczno?ci o kadrowaniu.