|
Low-key - czarne w czarnym |
|
|
|
 Analogicznie do techniki opisanej na poprzednich stronach mo?na dokona? prób utworzenia obrazu wy??cznie z walorów najciemniejszych i czarnych, plus - dla podkre?lenia sugestywno?ci - male?ki akcent bia?y. Najcz??ciej widuje si? t? technik? wykonane portrety górników z kopalni w?gla, fotografowanych przy pracy. Nie b?dzie obrazem low-key powi?kszenie zwyczajne, zbyt d?ugo na?wietlane pod powi?kszalnikiem i tym sposobem przeczernione.
Nie jest tez takim obrazem zdj?cie nocne, gdzie z natury rzeczy ukazuj? si? du?e partie g??boko czarnych walorów. Poprawny low-key powstaje w wyniku fotografowania w pe?nym s?o?cu albo przy jasno ?wiec?cych reflektorach, a dopiero ?wiadomie obrana koncepcja udramatyzowania tre?ci prowadzi do powstania w?a?ciwego obrazu. Praktycy zalecaj? podejmowanie decyzji o budowaniu czarnego w czarnym juz podczas fotografowania. Nie ka?dy temat nadaje si? do tego celu. Nastrój powagi czy dramatu winien tkwi? juz w samym modelu. Na?wietla si? nieco obficiej niz wska?e ?wiat?omierz. G?ównie chodzi o to, aby czarne partie ko?cowego obrazu nie wykazywa?y pustej czerni, lecz by zarysowa?y si? szczegó?y w cieniach. Negatyw nale?y wywo?a? w wywo?ywaczu drobnoziarnistym - wyrównawczym. Jasny szczegó? konieczny dla podkre?lenia ogólnego wra?enia, mo?na niekiedy uzyska? przez delikatne rozja?nienie jakiego? fragmentu obrazu ma?ym p?dzelkiem umaczanym w os?abiaczu Farmera.
Prawid?owe subtelno?ci technik high- i low-key ukazuj? si? jedynie w orygina?ach obrazów przygotowywanych dla w?asnych potrzeb czy na wystawy fotograficzne. Gubi? si? niestety w druku, w reprodukcjach wykonanych technik? drukarsk?. W zwi?zku z tym Czytelnik zechce przyj?? podane w ksi??ce przyk?ady z pewnyn' wyrozumieniem.
|
